ul. Paderewskiego 10/12,   10-314 Olsztyn,   tel. 089 526-79-91,   e-mail: sekretariat@zseh.pl

   

Google

www.zseh.pl
w Internecie
 

Data ostatniej aktualizacji:
2011-06-16

 

  Start

  Informacje

 Rekrutacja

   Szkoły

 Program

   Kadra

  Matura

„Większość ludzi ma jakiś kącik w duszy,
do którego innym wzbrania dostępu"

Karolinę znam od trzech lat – zgubiona w tłumie swej klasy, niewidoczna, niepozorna cicha. Ale dopiero dzisiaj, po przeczytaniu jej przemyśleń na blogu http://fly92r.blox.pl – odczytałam ją jaśniej i pełniej. Z łatwością przywołuje frazy klasyków najlepszej liryki: Rilkego, Jesienina, Cwietajewej, Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Miłosza. Poprzez jej pisanie, tej niewinnej, skromnej bardzo zagubionej dziewczyny – twarz uczennicy przybiera postać trzydziestoparolatki, a usta krzyczą: Odkąd sięgam pamięcią, byłam samotnikiem i mimo młodego wieku stałam się odludkiem. I dusza dziewczyny nie śpiewa – odwrotnie niż rozweselone dusze 19 jej koleżanek z klasy. Nie cieszą bowiem Karoliny sztuczne gadżety współczesnej cywilizacji, nie cieszy słońce, zwierzęta, najbliżsi… mało co cieszy… prawie nic: Na pustyni jest się trochę samotnym. Równie samotnym jest się wśród ludzi – poufale cytuje ma uczennica słowa z Małego Księcia Antoine'a de Saint-Exupéry'go.

Fruwa moja duchowa przyjaciółka w bańce, szczelnie otoczona murem. Przecież łatwiej jest być zamkniętym w bańce, bezpieczniej wybudować wokół siebie mur – rozprawia zuchwale, stanowczo stając w szranki z poetami. Ale jednocześnie szuka kogoś, kto wyrwałby ją z jej hermetycznie zamkniętego świata, wypełnił tę ogromną pustkę w niej, zburzył otaczający mur bezpieczeństwa i pomógł wyjść do ludzi, odnaleźć jakiś cel w życiu. Szuka celu. Lecz, jak można przypuszczać, nie jest to cel dziecięcy. Może taki dorosły. I ma nadzieję. Zaczynam nad sobą pracować. Mam nadzieję, że efekty tej zmiany będą wkrótce widoczne, a moje życie stanie się pełne. Trzymajcie za mnie kciuki. Niepełne życie Karoliny?! Więc czyje życie pełniejsze…

Dziewczyna ucieka od samotności, kocha. Jedynym miejscem na twoje łzy jest jego ramię. Kładziesz głowę na piersi, aby choć przez chwilę posłuchać jak bije jego serce. Zarost, który u innych wydaje się okropny, u niego jest czymś wyjątkowym, czujesz go przy każdym pocałunku i wcale ci nie przeszkadza, wręcz przeciwnie, uwielbiasz go. Nie oczekujesz niczego w zamian, chcesz się zestarzeć u jego boku, nie musisz przy nim niczego udawać. Rozumiecie się bez słów. Dostrzegasz w nim najmniejsze szczegóły, które są zauważalne tylko dla Ciebie. Kiedy o nim myślisz - tęsknisz, wiesz, że to właśnie na niego czekałeś całe życie – życie osiemnastolatki. Jakże nasycone wyobraźnią, wrażliwością, czułością, dobrocią i ciepłem. Poetka albo poetessa pisze o strachu: Nie możemy pozwolić, aby przez strach nasze marzenia nie spełniły się. Musimy pokonywać bariery, które stają na naszej drodze. Należy pamiętać o rzeczach, o które warto walczyć pomimo strachu, dla których warto pokonywać swoje największe słabości. I jakby wtulona w samą siebie uczyni dokładnie wszystko dla osoby, która wydobędzie ją z tego lirycznego letargu.

Jest w poezji Karoliny Bóg, jest miłość i przyjaźń, i może wiele innego, co w życiu najważniejsze.

Nasza szkolna pisarka nie chce aby porównywać ją z Szymborską: Nie jestem tak utalentowana, nie dorastam do pięt tak wybitnej pisarce (to nie jest fałszywa skromność, po prostu nikt jej nie dorasta do pięt). Dla Szymborskiej porównanie z kimkolwiek jest obrazą.

...ma też swoje rozbite okręty, zatopione miasta, ośmiornice, burze i skrzynie złota i pereł. Ale perły leżą głęboko. (E.M. Remarque). Karolino – daj sobie nadzieję. Daj nadzieję mnie i sobie

Wiersz Akceptacja

Głosy w mojej głowie czyste szaleństwo

Nie mogę tego wyjaśnić

Chowam się przed światem

Nie wiem kim jestem nic nie jest normalne

Staję do walki z sumieniem próbuję zrozumieć siebie

Dłużej tego nie zniosę

W jednej chwili całe życie się zmienia

Wszystko do góry nogami

Staram się to okiełznać pomimo strachu

Nie poddam się bez walki

 

Wpisała na podstawie tekstów z bloga http://fly92r.blox.pl

Edyta Piłat-Pętlicka         

 

Tytuł wpisu zaczerpnięto z Przygód Sherlocka Holmesa Arthura Conana Doyle’a.

Cytat: ...nie jestem tak utalentowana – moja prywatna korespondencja z Karoliną

Cytat: ...ma też swoje rozbite okręty... – Erich Maria Remarque.

 

 

Projekt i wykonanie: Zdzisław Niewiadomski

 Copyright: Zespół Szkół Ekonomiczno-Handlowych w Olsztynie

Olsztyn, 2005